"Ik geloof dat als je weet en vooral voelt wat iets met je doet,
je andere keuzes kunt maken die beter bij jou passen."
Een fysieke klacht, bepaald gedrag, een terugkerende emotie of een situatie waar je steeds tegenaan loopt, vertelt zelden het hele verhaal. Samen onderzoeken we wat maakt dat je vastloopt en wat je nodig hebt om weer in beweging te komen.
We kijken naar wat er in jou gebeurt: in je hoofd én in je lichaam. Wanneer iets in de diepte gevoeld en ervaren wordt (een pijn of een verlangen), kan dat wat vastzit, weer in beweging komen.
Afhankelijk van wat bij jou past, betrek ik daarbij: voeding, levensstijl, zenuwstelsel, emoties, gedachten, patronen, omgeving, relaties en/of je familiegeschiedenis.
Gedurende het ganse proces sta ik naast jou. We doen dit samen.
We kijken gemakkelijk naar wat er buiten ons gebeurt:
onze job, de wereld, een ziekte of het gedrag van de mensen om ons heen.
Wat als we meer naar onszelf durven kijken?
Een fysieke klacht, bepaald gedrag, een terugkerende emotie of een situatie waar je steeds tegenaan loopt.
Maar ook dit vertelt zelden het volledige verhaal.
Je bent niet je klacht, je gedrag of je diagnose.
Ik geloof niet dat iemand kapot is en gerepareerd moet worden, beter of productiever. Medicatie, gesprekken, gezonde voeding of het tot rust brengen van je zenuwstelsel zijn waardevol en soms hard nodig, maar vaak is het ook interessant om nog verder te kijken.
Wat als we ook durven kijken naar wat dit ín ons raakt?
Misschien zwijg je om de lieve vrede te bewaren, draag je iets wat helemaal niet van jou is, of zeg je ‘ja’ terwijl je ‘nee’ voelt. Misschien was dit ooit een manier om jezelf te beschermen, erbij te horen, controle te houden of jezelf veilig te voelen. Maar wat gebeurt er diep in jezelf?
Wat ooit helpend was, houdt je vandaag misschien tegen door een gedachte of een angst.
We denken vaak dat we iets moeten begrijpen om er iets aan te kunnen veranderen. Dus gaan we analyseren.
Begrijpen kan helderheid geven. Of het biedt een vorm van controle voor iets wat vanbinnen nog niet veilig voelt. Maar we verwarren begrijpen soms met veranderen. We denken: als ik weet waarom ik dit doe, dan kan ik het ook anders doen.
Maar zo werkt het niet altijd.
Soms weet je met je hoofd bijvoorbeeld al lang dat je niet alles hoeft te dragen. Je begrijpt waar die verantwoordelijkheid vandaan komt en je weet zelfs dat je ze mag loslaten. Maar dat betekent nog niet dat je lichaam ook weet hoe het is om die last werkelijk neer te leggen.
Daarom kijk ik niet alleen naar wat je denkt, maar ook naar wat er ín je lichaam gebeurt. Niet omdat je lichaam altijd de absolute waarheid spreekt, maar omdat het informatie geeft die we met ons hoofd alleen niet krijgen.
Ons lichaam reageert voortdurend op wat we meemaken. Een reactie kan zo snel gaan dat je pas achteraf merkt wat er gebeurde: je neemt verantwoordelijkheid op zonder dat iemand het vraagt, je zegt al ‘ja’ terwijl je ‘nee’ wilt, je wordt plots overmand door kwaadheid, je voelt een spanning zonder te weten waarom.
Soms proberen we iets zo snel mogelijk te begrijpen, op te lossen of weg te duwen. Maar niet alles hoeft meteen gefikst te worden. Soms mag een emotie er gewoon zijn.
Ons hoofd wil begrijpen. Ons lichaam wil ervaren.
Door iets te ervaren, zonder het per se te begrijpen, kan er iets anders zichtbaar worden. Je kunt bijvoorbeeld letterlijk ervaren hoeveel je draagt, wat dit met je doet en hoe het voelt om iets neer te leggen of terug te geven. Soms komt er verdriet, kwaadheid, weerstand of opluchting.
Door in een veilige omgeving te vertragen en aandacht te geven aan wat gevoeld wil worden, ontstaat er ruimte. Ruimte om een nieuwe beweging mogelijk te maken. Misschien iets ontvangen, loslaten of je lichaam de kans geven om te doen wat nodig is.
Wanneer iets gevoeld en ervaren wordt, kan de vastzittende energie weer gaan stromen. Dat is voor mij de waarde van lichaamsgericht en ervaringsgericht werken: niet om iets te forceren of op te lossen, maar om ruimte te maken voor wat je met woorden alleen soms niet kunt bereiken.
Wat je hebt meegemaakt, maar ook wat je hebt gemist, vormt mee hoe je vandaag denkt, voelt en reageert. Je hoofd en lichaam vertellen daarbij niet altijd hetzelfde verhaal. Zo kan je lichaam alarm slaan in een situatie die vandaag veilig is. Of juist rustig blijven in een situatie die eigenlijk niet goed voor je is.
Wanneer je bewuster wordt van wat er in jou gebeurt — in je hoofd én lichaam — krijg je een ruimte tussen wat je voelt en doet. Een ruimte waarin je iets anders kunt kiezen dan wat je gewoon bent. Je zegt een keer nee, je spreekt uit wat je werkelijk denkt, je volgt je verlangen, je laat iets los of je zet een stap voorwaarts. Zo krijgt niet alleen je hoofd nieuwe informatie, maar leert ook je lichaam: dit voelt spannend, maar ik kan dit wel. Ik hoef niet te reageren zoals vroeger.
Het gaat niet om het vinden van 'de enige juiste keuze', maar om het ervaren van je eigen autonomie. Zodat je merkt: Ik heb mogelijkheden. Ik kan het onderzoeken, voelen wat er gebeurt, en een stap zetten in een richting die vandaag bij mij past.